Kuffner: Serenades For Guitar, Flute & Viola

Het eerste album gewijd aan een Beierse tijdgenoot van Schubert, met een trio van gemakkelijk in het gehoor liggende serenades in nieuwe opnamen, gespeeld door een ervaren Italiaans ensemble met een succesvolle staat van dienst in het doen herleven van vergeten hoekjes van de 19e-eeuwse salonmuziek.

Joseph Küffner (1776-1856) werd opgeleid als advocaat, maar studeerde in zijn vrije tijd gitaar en viool. Hij was geen gewone 'amateur' muzikant, hij speelde concerti van Viotti en Mestrino in het openbaar, en na verloop van tijd werd hij leraar van deze instrumenten, en vervolgens leider van een regimentsfanfare; op 30-jarige leeftijd was hij hofmuzikant voor aartshertog Ferdinand. Twee jaar later, in 1808, werd zijn eigen muziek voor het eerst gepubliceerd - een reeks dansen voor viool en gitaar - maar veel van zijn overgeleverde stukken blijven in manuscript, waaronder zeven symfonieën.
De meeste van Küffner's muziek was echter gecomponeerd voor zijn eigen instrumenten, en afgestemd met oog en oor op een lucratief binnenlands publiek. Zo'n 25 stukken zijn gecomponeerd voor de combinatie fluit, altviool en gitaar op dit nieuwe album, de meeste serenades, fantasieën of potpourri's, allemaal goed in elkaar gezet en vrolijk van aard. Na de meeste te hebben doorgenomen, moet de Classico Terzetto Italiano drie van de meest verrukkelijke opnemen. Op.4 is, ongebruikelijk, in mineur, maar nauwelijks tragisch van stemming. Op.10 is opgedragen aan de Groothertog van Würzburg: een eerbetoon van de ene militair aan de andere, en citeert een mars uit een toen populaire opera, Kreutzer's Lodoïska. Op.15 bevat een geestig menuet en wat klinkt als een hommage aan Mozart, afgesloten met een virtuoos Galop dat de techniek van de gitarist op de proef stelt met zijn briljante figuratie.
Het Classico Terzetto Italiano, opgericht in 2005, bestaat uit Ubaldo Rosso (fluit), Carlo De Martini (altviool) en Francesco Biraghi (gitaar), allen ervaren kamermusici en professoren, wier plezier in het samen musiceren blijkt uit hun specialisme in amusementsmuziek van o.a. Küffner en Carulli.

Joseph Küffner werd geboren in de Frankisch-Beierse stad Würzburg, waar zijn vader hofmuziekdirecteur was. Küffner studeerde viool en was zowel lid van het hertogelijk orkest als solist. Naast de viool was hij bedreven op klavecimbel, piano, orgel, klarinet, bassethoorn en gitaar. Later werd hij benoemd tot Militair Muziekdirecteur van Beieren. Zijn werken voor militaire fanfare waren zo geliefd dat de legers van Beieren tientallen jaren lang op zijn muziek marcheerden. Hij schreef meer dan 300 werken in alle genres, waarvan het merendeel voor kamermuziekensembles was en die tijdens zijn leven buitengewoon populair waren.

Küffner's werken voor gitaar, fluit en altviool - vaak onder de titel Serenade - zijn er minstens vijfentwintig. Ze bestaan uit drie of vier delen of zijn opgezet in de vorm van een fantasie of een potpourri. Dit corpus van trio's behoort zonder twijfel tot de meest vooraanstaande kamermuziek van het gehele gitaarrepertoire: verrukkelijke, charmante en vrolijke muziek, vol met goede melodieën en populaire dansvormen.

Gespeeld door het Classico Terzetto Italiano, in 2005 opgericht door Ubaldo Rosso, Carlo De Martini en Francesco Biraghi, gespecialiseerd in werken voor deze ongewone combinatie van instrumenten.