John-Henry Crawford, San Francisco Ballet Orchestra, Martin West - Dvořák | Tchaikovsky (CD)

En zowel Tsjaikovski's Rococovariaties als Dvořáks Celloconcerto dragen opdrages aan de spelers die hun première zouden geven - hoewel dit in geen van beide gevallen helemaal uitpakte zoals oorspronkelijk gepland.
Tsjaikovski componeerde zijn Rococovariaties in de winter van 1876. Fitzenhagen had een editie van het werk gepubliceerd die de standaardtekst werd - en nog steeds is - zoals we die hier horen.
Tsjaikovski's inleiding en thema zijn een behendige mix van gebaren die bekend zijn uit het werk van Mozart, Haydn en anderen, met de harmonische eigenaardigheden en het orkestrale palet dat hen onmiskenbaar kenmerkt als eigen werk van de componist. In de Rococovariaties ontmoeten we een Tsjaikovski die bovenal pragmatisch is - zelfs tegen beter weten in - en kunnen we de resultaten afluisteren van een componist en solist die artistiek verantwoordelijk zijn voor de creatie van een definitieve versie.
Antonín Dvořáks Celloconcert in B mineur was in de geest van de componist ook verbonden met een bepaalde speler: de Tsjechische uitvoerder en pedagoog Hanuš Wihan, die al enkele jaren een goede vriend was en die de opdracht in ontvangst nam. De première werd aangeboden aan de Philharmonic Society in Londen, een organisatie - en een stad - waarmee hij een langdurige en vruchtbare band had. Hoewel Dvořák erop stond dat dit betekende dat het programma moest worden veranderd - 'Ik heb mijn vriend Wihan beloofd - hij zal het spelen' - drong de Society aan. En Dvořák was duidelijk erg blij met dit Concerto - dat tot de laatste noot helemaal zijn Concerto was: 'Ik moet erop staan dat mijn werk wordt gepubliceerd precies zoals ik het heb geschreven'