Ronald Brautigam - Beethoven: The Complete Piano Sonatas (9 SACD)

'Het heeft geen zin een lijst van hoogtepunten op te stellen, want er zijn hier geen zwakke uitvoeringen; kies gewoon een favoriete Beethoven-sonate en hoor die opgefrist, gerevitaliseerd en verlicht. ...de opnamen zijn onberispelijk.' BBC Music Magazine; 'Het spel is sensationeel. ...Brautigam's late sonates zijn nooit minder dan meesterlijk...' Gramophone

De 32 pianosonates van Ludwig van Beethoven worden vaak aangeduid als het 'Nieuwe Testament' van de klavierliteratuur, in navolging van het 'Oude Testament' van J.S. Bachs 48 preludes en fuga's in het Wohltemperierte Klavier. De sonates, gecomponeerd over een periode van bijna drie decennia, van 1795 tot 1822, vormen een fascinerend panorama van een artistieke carrière die talrijke veranderingen - om niet te zeggen omwentelingen - onderging, maar toch opmerkelijk consistent bleef. Sinds de eerste opname van de hele cyclus, door Artur Schnabel in de jaren dertig, hebben een aantal vooraanstaande pianisten ter wereld hun uitvoeringen van deze monumentale verzameling op schijf gezet. Een van de meest recente cycli is die van Ronald Brautigam, die tussen 2004 en 2010 op single discs werd uitgebracht. Uitgevoerd op de fortepiano, als onderdeel van een serie van Beethovens complete soloklavierwerken, zijn Brautigams opnamen beschreven als 'meeslepend', 'meeslepend' en 'revolutionair'. De acht schijven met de 32 sonates worden nu als box uitgebracht, samen met een negende schijf met de vroege, ongenummerde sonates. Factoren die bijdragen aan de 'verfrissende directheid' die recensenten in deze uitvoeringen hebben ervaren zijn de alom geprezen opgenomen klank en de zorgvuldig geselecteerde instrumenten, gebouwd door Paul McNulty naar originelen uit 1788-1819 van de belangrijkste Weense bouwers van fortepiano's. Voor deze box is het oorspronkelijke SACD-formaat aangehouden - samen met de mogelijkheid om de uitvoeringen in surround te beluisteren - zodat de ervaring van één recensent kan worden gedeeld: 'Men heeft bijna de indruk een tijdgenoot van Beethoven te zijn: een van de eerste, oneindig geschrokken - om niet te zeggen geshockeerde - getuigen van deze muziek' (Süddeutsche Zeitung).