In anderhalve kamer

In anderhalve kamer bestaat uit drie autobiografische novellen die op aangrijpende wijze de oceaandiepe kloof beschrijven tussen Brodsky’s jeugd vanaf 1940 in Petersburg, toen nog Leningrad, en New York, waarheen hij in 1972 halsoverkop vluchtte.
Tussen iemand en niemand werd oorspronkelijk in Brodsky’s tweede taal, het Engels, geschreven. Hij vertelt erin hoe de onveranderlijke kern van zijn persoonlijkheid, zijn voortdurende ‘poging tot vervreemding’, aanwezig was in het joodse jongetje dat woonde in het ‘onrechtvaardigste land ter wereld’.
Om een schim te plezieren gaat over Brodsky’s keuze in het Engels te gaan schrijven. In die taal denkt bij het dichtst bij zijn idool W.H. Auden te komen, die hij in een illegale bloemlezing van Engelse poëzie las. Als hem een foto van Auden onder ogen komt, waarop de dichter eruitziet zoals Brodsky denkt dat een schrijver van zulke poëzie eruit moet zien, probeert hij die grimas na te apen in een spiegel.
In anderhalve kamer ten slotte is een ontroerend portret van Brodsky’s ouders, met wie hij het klein appartement bewoonde dat werd gedomineerd door een drie meter hoge kast en een kolossaal bed. De fascinerende inhoud van de kast weerspiegelde het verleden van het gezin, en op het bed nam men plaats als er een belangrijke beslissing genomen moest worden.