Hommelhoning

Je komt bij mij thuis slapen, zegt een oude man na afloop van een lezing over 'de heilige mens' tegen de spreekster. Ze bevinden zich in het parochiehuis van een afgelegen dorp in het barre noorden van Zweden. Hoewel de vrouw van hem walgt - hij stinkt verschrikkelijk - gaat ze toch met hem mee. Zijn huis ligt op een heuvel, twintig kilometer buiten het dorp. De volgende ochtend zijn ze ingesneewd. De oude man, die Hadar heet, blijkt ernstig ziek en noodgedwongen gaat de vrouw hem verzorgen. En dan ziet ze rook uit de schoorsteen stijgen van een huis lager op de helling...'Ja, zei Hadar. Die rook die is er. Daaraan kan je zien dat hij leeft. Wie? zei ze. Wie is het die leeft? Die broer van me. Olof. Als die er niet was, was ik er allang niet meer. (...) Ik ga die ellendeling niet het plezier doen eerder te sterven dan hij. Dat is wat me in leven houdt. Dat overwicht gun ik hem nooit. Als de vrouw vervolgens ook de zwaar zieke Olof gaat verzorgen, raakt ze betrokken in de strijd tussen