Hoe apostolische bewogenheid een onbeweegbare kerk in beweging brengt

Tijdens de discussies over de nieuwe kerkorde voor de Protestantse Kerk in Nederland werd dikwijls een beroep gedaan op achtergronden en intenties van de kerkorde van 1951, terwijl niet duidelijk was of dit terecht was en evenmin of dit selectief gebeurde. Dit kwam met name voor bij onderwerpen die voor richtingen in de Hervormde Kerk een hot item vormden. De onderzoeksvraag van dit boek is wat in 1951 bij deze onderwerpen de werkelijke intenties waren en hoe deze geformuleerd zijn. Het antwoord wordt gezocht in de primaire bronnen van de notulen van de commissies en van de synoden die zich met deze zaken hebben beziggehouden.

Bij de bestudering van de bronnen van het voortraject naar de kerkorde treedt duidelijk aan het licht dat het paradigma van het apostolaat bepalend is geweest voor de verlossing van de Nederlandse Hervormde Kerk uit de 'Babylonische ballingschap' van het Algemeen Reglement van 1816. Zo drong zich als tweede onderzoeksvraag op of en hoe dit paradigma een rol heeft gespeeld bij bedoelde onderwerpen.