Uitvaren

Uitvaren is het gevoelige verhaal van een jonge man die weet dat hij niet lang meer te leven heeft. De aids vreet alle vitale functies in zijn lichaam aan. Om na te denken over de kleine en de grote dingen van het leven, beslist de auteur een laatste reis te maken: 26 dagen op een bananenboot, waar hij alleen is met de zee en met zichzelf.
Tijdens de overtocht naar de Antillen houdt hij een intiem logboek bij, in de overtuiging dat niemand het ooit zal lezen. Het dagboek wordt een getuigenis van de liefde voor de kwaliteit van het leven. De mens is op de wereld gezet en wordt eraan onttrokken zonder dat hem iets wordt gevraagd. Hij verdwijnt zoals bij hoog water een voetstap in het zand. Enkel de helden blijven wat langer overeind, in de herinnering. Als Pascal de Duve de held is die hij zich als kind droomde, dan is hij dat niet geworden door boedvergieten maar door zijn eigen besmeurd bloed, waarmee hij in Uitvaren een haatliefde relatie heeft. De oom van Pascal de Duve kreeg ooit de Nobelprijs voor zijn baanbrekende onderzoek in de celbiologie. De macht en de onmacht van de geneeskunde komen op een pregnante manier in een familie samen.