Turning Point

Turning Point van Lonnie Smith is een iconisch jazzalbum dat oorspronkelijk uitgebracht werd als LP in het jaar 1969. Het album verscheen op het toonaangevende Blue Note-label en wordt gewaardeerd als een belangrijk werk binnen het genre soul jazz, met duidelijke invloeden van funk en post-bop. Lonnie Smith, bekend om zijn virtuositeit op het Hammond-orgel, wordt op dit album ondersteund door een allstar bezetting bestaande uit onder meer Lee Morgan op trompet, Julian Priester op trombone, Bennie Maupin op tenorsaxofoon, Melvin Sparks op gitaar en Leo Morris (later bekend als Idris Muhammad) op drums.

Turning Point onderscheidt zich door de combinatie van uitbundige grooves, rijke harmonieën en de uitgesproken interactie tussen de muzikanten. Het album laat de veelzijdigheid van Smith horen; zijn spel varieert van ingetogen passages tot krachtige, soulvolle solo's. De productie zorgt ervoor dat de warme klanken van het orgel goed tot hun recht komen, terwijl de blazerssectie en ritmesectie het geheel versterken met een dynamische, soms bijna rauwe energie. Dit maakt de LP tot een schoolvoorbeeld van de opzwepende, funk-georiënteerde jazz die eind jaren zestig steeds populairder werd.

Het album bevat vijf tracks, waaronder een opvallende interpretatie van See Saw, waarmee het album opent. Dit nummer, oorspronkelijk van Don Covay, krijgt dankzij Smith en zijn band een nieuw muzikaal jasje, waarbij het funky karakter volledig tot zijn recht komt. Een ander hoogtepunt is de verrassende bewerking van het popnummer Eleanor Rigby, waarin The Beatles’ klassieker dankzij het kenmerkende Hammond-geluid en de jazzy aanpak een geheel andere sfeer krijgt. Daarnaast laat de titeltrack Turning Point goed horen waarom Smith als vernieuwer binnen het genre wordt gezien: het nummer bouwt langzaam op en laat de ruimte aan improvisatie, spannend en meeslepend tot het einde.

Turning Point is tot op de dag van vandaag geliefd bij jazzliefhebbers en verzamelaars van vinyl. De combinatie van virtuoos spel, avontuurlijke composities en de bijzondere bezetting maken het album tot een hoogtepunt in de soul jazz-catalogus. Deze LP laat niet alleen zien waarom Lonnie Smith wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke jazzorganisten, maar biedt bovendien een authentiek tijdsbeeld van de muzikale vernieuwing eind jaren zestig.